Συλλογή νερού βροχής: δεξαμενές και συγκεντρωτές

Συλλογή νερού βροχής: πώς να επιλέξετε σωστά το σύστημα συλλογής

Μια στέγη 100 m² συλλέγει κατά μέσο όρο 80 000 λίτρα νερού ετησίως σε ήπιο κλίμα με 800 mm ετήσια βροχόπτωση. Αρκεί για να καλύψει την άρδευση ενός κήπου 200 m² καθόλη την ξηρή περίοδο και να τροφοδοτήσει τουαλέτες ή πλυντήριο ενός νοικοκυριού τεσσάρων ατόμων για αρκετούς μήνες. Η συλλογή αυτού του νερού προϋποθέτει την επιλογή δεξαμενής κατάλληλης με τον πραγματικό όγκο συλλογής, όχι μόνο με τον διαθέσιμο χώρο στον κήπο.

Το πρώτο κριτήριο είναι η επιφάνεια της στέγης που συνδέεται και ο συντελεστής συλλογής του υλικού: μια κλασική κεραμίδα επιστρέφει περίπου 85% του νερού που πέφτει, ένα φυτοκάλυπτο δώμα περίπου 50% επειδή μέρος απορροφάται από το υπόστρωμα. Πολλαπλασιάστε την επιφάνεια της βάσης του κτιρίου με την ετήσια βροχόπτωση της περιοχής για να υπολογίσετε τον θεωρητικό διαθέσιμο όγκο. Διαιρέστε αυτό το νούμερο δια 12 για να λάβετε μια ρεαλιστική εκτίμηση για τη δεξαμενή στο ξηρότερο μήνα.

Υπόγεια δεξαμενή ή εναέρια συλλογή: δύο διαφορετικές χρήσεις

Η υπόγεια δεξαμενή από πολυαιθυλένιο, συνήθως μεταξύ 3 000 και 10 000 λίτρων, δικαιολογείται όταν στοχεύετε σε ευρύτερη οικιακή χρήση: σύστημα αποχέτευσης, πλυντήριο ρούχων, αυτόματη άρδευση. Απαιτεί εκσκαφή και σύνδεση με βαρύτητα ή δύο βυθισμένη, με κόστος εγκατάστασης που ξεκινά γύρω στα 2 500 € χωρίς εκσκαφή για ένα μοντέλο 5 000 λίτρων. Ο εναέρια συγκεντρωτής, από 200 έως 1 000 λίτρα, τοποθετείται σε λίγες ώρες κάτω από μια υπάρχουσα υδρορροή και είναι αρκετά για την άρδευση λαχανικού κήπου ή κηπευτικών φυτών.

Φιλτράρισμα και συντήρηση: αποφυγή νερού που παραμένει ακίνητο

Ένα φίλτρο φύλλων τοποθετημένο πριν τη δεξαμενή κρατά τα χοντρά ρημάτια πριν να παγιδευθούν στο κάτω μέρος του δοχείου. Για οικιακή χρήση εντός του σπιτιού (WC, πλυντήριο ρούχων), ένα φίλτρο κόσκινο 100 μικρόμετρα στην έξοδο της δεξαμενής, σε συνδυασμό με απολύμανση UV ή απόσταση 10 cm μεταξύ του υπερχείλισης και του υψηλότερου επιπέδου για αποφυγή ανάκλισης, ανταποκρίνεται στις συστάσεις του DTU 60.11 για δίκτυα μη πόσιμου νερού. Χωρίς αυτή την ελάχιστη συντήρηση, το αποθηκευμένο νερό αναπτύσσει φύκη μόλις η θερμοκρασία υπερβεί 20°C στην επιφάνεια, ιδιαίτερα στις διαφανείς εναέριες δεξαμενές που εκτίθενται στον ήλιο.

• Εναέρια δεξαμενή 200-300 L: σημειακή άρδευση μπαλκονιού ή μικρού κήπου, προϋπολογισμός 80-150 €
• Εναέρια δεξαμενή 500-1000 L: τακτική λαχανοκήπεια, πολλαπλά σημεία άντλησης, προϋπολογισμός 200-400 €
• Υπόγεια δεξαμενή 3000-5000 L: αυτόματη άρδευση + μία οικιακή χρήση (WC), προϋπολογισμός 2500-4000 € συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης
• Υπόγεια δεξαμενή 7500-10000 L: σπίτι με κήπο άνω των 500 m² και πολλαπλή οικιακή χρήση, προϋπολογισμός 4500 € και άνω

Η σύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο παραμένει συχνά το υποτιμημένο σημείο: μια αντλία επιφάνειας καταναλώνει μεταξύ 600 και 1200 W και πρέπει να προστατεύεται από έναν αποσπώμενο διακόπτη ασφαλείας εάν τροφοδοτεί κύκλωμα στο εσωτερικό του σπιτιού. Για απλή εξωτερική χρήση με σωλήνα άρδευσης, μια βρύση χαμηλή της δεξαμενής με βαρύτητα είναι αρκετή και αποφεύγει κάθε ηλεκτρική σύνδεση.

Κανονισμοί και δήλωση στο δημαρχείο

Στη Γαλλία, η χρήση νερού βροχής στο εσωτερικό του σπιτιού για τις εγκεκριμένες χρήσεις (WC, καθάρισμα δαπέδων, πλυντήριο ρούχων υπό προϋποθέσεις) απαιτεί δήλωση στο δημαρχείο σύμφωνα με το διάταγμα της 21ης Αυγούστου 2008, με ξεχωριστό δίκτυο που υποδεικνύεται με ένα εικονίδιο “μη πόσιμο νερό” σε κάθε σημείο άντλησης. Το νερό βροχής παραμένει απαγορευμένο για κατανάλωση, πλύσιμο πιάτων και προσωπική υγιεινή χωρίς συμπληρωματική επεξεργασία αποχετεύσεως πόσιμου, κάτι που λίγα νοικοκυριά εφαρμόζουν δεδομένου του κόστους της προηγμένης φιλτραρίας.

Η επιλογή μεταξύ πολλών μοντέλων συχνά καταλήγει στη σύγκριση του πραγματικού όγκου συλλογής της στέγης με τη συχνότητα της προβλεπόμενης χρήσης: καλύτερα μια δεξαμενή ελαφρώς υποδιαστασιολογημένη που γεμίζει γρήγορα παρά ένα υπερδιαστασιολογημένο δοχείο που παραμένει αδρανές εβδομάδες μεταξύ δύο βροχών.

Οι δεξαμενές των 1 000 λίτρων και πάνω καταλαμβάνουν χώρο και χρειάζονται σταθερή, επίπεδη βάση, οπότε ο σχεδιασμός ξεκινά από το σημείο τοποθέτησης. Το ίδιο ισχύει για όποιον στήνει σύστημα σε εξοχικό ή οικόπεδο χωρίς δίκτυο: εκεί η βροχή είναι συχνά η μόνη πηγή νερού και οι skini orofis δείχνουν πώς οργανώνεται ο εξοπλισμός για διαμονή χωρίς παροχή. Μετρήστε πρώτα την επιφάνεια της στέγης και μετά διαλέξτε τον όγκο της δεξαμενής.