Αντλίες: επιφανειακές

Αντλίες: πώς να επιλέξετε το σωστό μοντέλο ανάλογα με την παροχή σας και το ύψος ανύψωσης

Μια αντλία επιλέγεται με βάση τρία τεχνικά δεδομένα, όχι την εμφάνιση του κουτιού: η παροχή εκφράζεται σε m³/h ή L/min, το ύψος ανύψωσης (HMT) εκφράζεται σε μέτρα και η ισχύς του κινητήρα σε watt. Μια βυθισμένη αντλία για πηγάδι 4 ιντσών που ανυψώνει το νερό σε βάθος 40 μέτρων δεν έχει καμία σχέση με μια επιφανειακή αντλία που αποστραγγίζει μια πισίνα σε 1,5 μέτρο. Η σύγχυση των δύο χρήσεων είναι το πιο συχνό λάθος που κάνουν οι ιδιώτες που αγοράζουν μόνο με βάση την τιμή.

Επιφανειακή αντλία, βυθισμένη αντλία, αντλία αποχέτευσης: τρεις οικογένειες, τρεις χρήσεις

Η επιφανειακή αντλία τοποθετείται έξω από το νερό και αναρροφά μέσω ενός σωλήνα βυθισμένου στο υγρό, με ύψος αναρρόφησης περιορισμένο σε περίπου 7-8 μέτρα θεωρητικά (συχνά 6 μέτρα στην πράξη λόγω απωλειών πίεσης). Είναι κατάλληλη για άρδευση, για πλήρωση δεξαμενών ή για μεταφορά καθαρού νερού σε μικρές αποστάσεις. Η βυθισμένη αντλία, από την πλευρά της, κατεβαίνει απευθείας στο πηγάδι, το γεώτρηση ή τη θαμμένη δεξαμενή: ωθεί το νερό προς τα πάνω αντί να το αναρροφά, επιτρέποντάς της να διαχειρίζεται ύψη ανύψωσης πολύ υψηλότερα, ορισμένες φορές 60 έως 80 μέτρα για τα μοντέλα γεώτρησης κατοικίας. Η αντλία αποχέτευσης ή αντλία ανύψωσης, συχνά εξοπλισμένη με αυτόματο φλοτέρ, ενεργοποιείται μόνη της μόλις το επίπεδο του νερού φθάσει σε ένα καθορισμένο όριο και χρησιμεύει για την εκκένωση διαρροών στο υπόγειο ή ενός πλημμυρισμένου υπογείου μετά από μια καταιγίδα.

Παροχή και ύψος ανύψωσης: τα δύο στοιχεία που πρέπει να συσχετίσετε πριν την αγορά

Η παροχή που αναφέρεται σε ένα φύλλο προϊόντος αντιστοιχεί σχεδόν πάντα στη μέγιστη απόδοση, μετρημένη σε μηδενικό ύψος. Σε πραγματικές συνθήκες, μόλις το νερό πρέπει να ανέβει λίγα μέτρα, η παροχή πέφτει ανάλογα με την χαρακτηριστική καμπύλη της αντλίας, διαθέσιμη στο τεχνικό εγχειρίδιο του κατασκευαστή. Για ένα κήπο 500 m² που αρδεύεται με ψεκαστήρες, μια χρήσιμη παροχή 3.000 έως 4.000 L/h σε ύψος ανύψωσης 20 μέτρων είναι μια κοινή τάξη μεγέθους. Για να αποστραγγίσετε γρήγορα ένα υπόγειο κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας, είναι καλύτερο να δώσετε προτεραιότητα σε υψηλή ακαθάριστη παροχή, ακόμα κι αν θυσιάσετε το ύψος ανύψωσης, καθώς το νερό συνήθως εκτοξεύεται μόνο σε λίγα μέτρα.

Πρίμα: γιατί ορισμένες αντλίες αρνούνται να ξεκινήσουν

Μια κλασική επιφανειακή αντλία πρέπει να εκκινηθεί: το κέλυφος της αντλίας και ο σωλήνας αναρρόφησης πρέπει να γεμίσουν με νερό πριν από την έναρξη, διαφορετικά ο αέρας εμποδίζει τη δημιουργία της υποπίεσης που απαιτείται για την αναρρόφηση. Τα λεγόμενα αυτοεκκινούμενα μοντέλα ενσωματώνουν ένα θάλαμο που κρατά λίγο νερό μετά τη διακοπή, γεγονός που απλοποιεί τις επαναλαμβανόμενες εκκινήσεις, χαρακτηριστικά για κήπο χρήση όπου κόβετε και εκκινείτε την αντλία αρκετές φορές την ημέρα. Μια βυθισμένη αντλία δεν έχει αυτό το πρόβλημα, καθώς βυθίζεται μόνιμα στο υγρό που ωθεί.

• Επιφανειακή αντλία: αναρρόφηση έως 7-8 m θεωρητικά, ιδανική για άρδευση και μεταφορά καθαρού νερού σε μικρή απόσταση
• Βυθισμένη αντλία: δυνατή ανύψωση σε 60-80 m, κατάλληλη για βαθιά πηγάδια και γεωτρήσεις
• Αντλία αποχέτευσης: αυτόματο φλοτέρ, προτεραιότητα στην ακαθάριστη παροχή για γρήγορη εκκένωση
• Αντλία ανύψωσης φορτισμένων υδάτων: διέλευση στερεών σωμάτων έως 10-35 mm ανάλογα με τα μοντέλα, για λύματα ή θολά νερά

Υλικά και αντοχή: καθαρό νερό, φορτισμένο νερό, ζεστό νερό

Το σώμα της αντλίας σε χυτοσίδηρο αντέχει καλύτερα τις θερμικές κραδασμούς και διαρκεί περισσότερο από ένα σώμα σε τεχνικό πλαστικό, αλλά ζυγίζει περισσότερο και κοστίζει περισσότερο κατά την αγορά. Για νερό φορτισμένο με άμμο ή λεπτά σωματίδια, χαρακτηριστικό ενός ρηχού πηγαδιού ή μιας δεξαμενής συλλογής βρόχινου νερού ελάχιστα φιλτραρισμένη, ένας υδάργυρος σε ανοξείδωτο χάλυβα ή ένα σχέδιο δίνης περιορίζει την πρόωρη φθορά των εσωτερικών εξαρτημάτων. Μια τυπική αντλία για καθαρό νερό δεν πρέπει ποτέ να χειρίζεται λύματα που περιέχουν στερεά υλικά: πέρα από τη διάμετρο διέλευσης που δηλώνει ο κατασκευαστής (συχνά 5 έως 10 mm στα οικιακά μοντέλα), ο κίνδυνος εμφράξεως ή θραύσης του κινητήρα γίνεται πραγματικός από τις πρώτες εβδομάδες χρήσης.

Ηλεκτρική ισχύς και κόστος λειτουργίας

Μια τυπική αντλία κήπου καταναλώνει μεταξύ 600 και 1.100 watt, μια βυθισμένη αντλία γεώτρησης κατοικίας μπορεί να φθάσει τα 1.500 watt και περισσότερο ανάλογα με το βάθος που στοχεύετε. Σε καθημερινή χρήση 30 λεπτών για θερινή άρδευση, η διαφορά κατανάλωσης μεταξύ ενός μοντέλου 750 W και ενός μοντέλου 1.100 W παραμένει ασήμαντη σε ετήσια ηλεκτρική λογαριασμό, αλλά γίνεται σημαντική για μια αντλία ανύψωσης που λειτουργεί συνεχώς κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου βροχερού επεισοδίου. Η επαλήθευση της παρουσίας ενός κατάλληλου πυκνωτή εκκίνησης και ενός ενσωματωμένου θερμικού προστασίας αποφεύγει ανεπιθύμητες διακοπές σε περίπτωση υπερθέρμανσης του κινητήρα.

Συνήθης συντήρηση για την παράταση της διάρκειας ζωής της αντλίας

Ένα ξέπλυμα του σώματος της αντλίας μετά από κάθε χρήση με φορτισμένο νερό περιορίζει τη συσσώρευση αποθέσεων στον υδάργυρο. Πριν από το χειμώνα, η πλήρης αποστράγγιση μιας επιφανειακής αντλίας εγκατεστημένης στο εξωτερικό αποφεύγει τη ρωγμή του σώματος από την παγοποίηση του υπολειπόμενου νερού. Για μια βυθισμένη αντλία, ένας ετήσιος έλεγχος του καλωδίου παροχής και του δακτυλίου στεγανοποίησης μειώνει τον κίνδυνο διαρροής, την πιο συχνή αιτία βλάβης κινητήρα σε αυτό το είδος εξοπλισμού.